Van de begeleiderscommissie

Het is alweer oktober en de eerste nachtvorst hebben we achter de rug.
Tijd om een uitje naar één of andere skibeurs te plannen en je skiuitrusting weer
up-to-date te maken. Als het goed is heeft iedereen zijn keuze uit het ruime reisaanbod van de VGW gemaakt en het inschrijfformulier opgestuurd.

De begeleiderscommissie hoeft niet meer om te schakelen naar het wintersportgevoel, dat hebben we namelijk al maanden geleden gedaan.
De opleiding voor nieuwe begeleiders in Huizen zit er alweer op, er is gezorgd voor een ruime sortering nieuw, jong maar wat minder jong bloed. De twee opleidingen verliepen redelijk gestructureerd, mede dankzij de hulp van Marian, die na de lessen bereid was ook voor ons als knoppenist te blijven opereren.

Eind september, toen het zonnetje nog hoog aan de hemel stond en er een korte hittegolf over het Limburgse landschap trok, heeft een delegatie van de commissie een lange reis naar Landgraaf gemaakt. Daar hebben de mannen van Tessier ( jong, donker en Frans inderdaad, merci Remi ) ons geholpen om meer inzicht te krijgen in het skiën in de kartski. Ik kan jullie verheugd mededelen, dat we na een aantal afdalingen in staat waren om via een mooie slalom om de al dan niet omgevallen leraren in opleiding zonder brokken beneden te geraken.

Natuurlijk moet er ook gepraat, vergaderd, gebrainstormd en gecommuniceerd worden. We zijn ten slotte Nederlanders! Vandaar dat we op een alweer zonnige zondagmiddag in Leiden waren, back to school! Daar spraken we, aan de hand van een geweldig mooi schema (dit heeft een mooiere naam?), over de toekomst / visie van de VGW. Dit is ook op de ALV aan de orde geweest, dus zal ik er hier niet verder op ingaan ( hoewel de meeste lezers dit laatste evenement volgens mij gemist hebben, zo druk was het nu ook weer niet ).

Tussen al deze activiteiten door werd er nog een bezoek afgelegd aan het hoofdkantoor van de NSkiV in Den Haag, waar we het gehad hebben over opleidingen, examens en diploma’s. Je bent namelijk nooit te oud om te leren en in Nederland wordt goed werk bekroond en beoordeeld met certificaten.

Het laatste stukje van 2011 wordt gevuld met het organiseren van de begeleiders-/ docentendag, een jaarlijks terugkerend festijn voor onze vrijwilligers, waarin we proberen, naast voldoende eten, drinken en gezelligheid, wat extra kennis en kunde aan iedereen mee te geven. Met een beetje mazzel komen dan ook de crews voor de verschillende reizen bij elkaar. Volgens mij is weer iedereen op de hoogte van onze activiteiten.

Rest mij nog om te zeggen, dat zowel Praag als Groningen leuke steden zijn en dat het aan te raden is om buiten het skiseizoen motor te rijden. Niet dat jullie hier iets mee kunnen, maar dan krijg je een indruk waar ik me buiten het VGW-seizoen mee bezighoud. Verder ben ik blij dat ik dankzij de VGW de mogelijkheid krijg mijn topografie op peil te houden en regelmatig het gebied boven de rivieren te mogen bewonderen.

Met grote groet uit Brabant ( ook namens Guus )
van uw correspondent van de begeleidercommissie,

Sylvia Boorn

Lees de hele Nieuwsvlok